Przejdź do głównej zawartości

Jan Milun - honorowy obywatel Brzegu - Kurier Plus

Animator kultury muzycznej i działacz polonijny związany z Brzegiem


Postać Jana Miluna (ur.1938 - zm.2014) zajmuje istotne miejsce w powojennej historii Brzegu oraz w dziejach polskiej kultury muzycznej na emigracji. Jego działalność artystyczna, organizatorska i patriotyczna, prowadzona w Polsce, Stanach Zjednoczonych oraz wielu innych krajach, miała wymiar zarówno lokalny, jak i międzynarodowy. Dzięki ogromnemu zaangażowaniu i wieloletniej pracy stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiego środowiska muzycznego poza granicami kraju.

Lata młodzieńcze i wykształcenie


Jan Milun urodził się w 1938 r. na Wileńszczyźnie, skąd losy powojenne sprowadziły go do Brzegu. W Polsce zdobywał wszechstronne wykształcenie: studiował języki słowiańskie na Uniwersytecie Warszawskim oraz śpiew solowy na Wydziale Wokalnym Akademii Muzycznej w Krakowie. Po emigracji do Stanów Zjednoczonych ukończył także studia w Akademii Wojskowej USA.

Emigracja i działalność w środowisku polonijnym


W 1971 roku Jan Milun wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiedlił się w Bostonie. Aktywnie włączył się tam w życie polonijne, rozwijając inicjatywy artystyczne, edukacyjne i patriotyczne. Pełnił funkcję prezesa Towarzystwa im. Stanisława Moniuszki w Bostonie i działał w Kongresie Polonii Amerykańskiej.

Jego działalność obejmowała organizację wielkich koncertów chóralnych i orkiestrowych, wydarzeń okolicznościowych oraz uroczystości rocznicowych. Z czasem stał się jednym z najważniejszych animatorów polskiej kultury muzycznej na emigracji.

Dorobek artystyczny i najważniejsze przedsięwzięcia


W ciągu swojej wieloletniej działalności Jan Milun zorganizował ponad 250 koncertów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, państwach karaibskich, Polsce, Rosji (Kaliningradzie) oraz w Watykanie. Wśród nich szczególne miejsce zajmowały wydarzenia poświęcone Janowi Pawłowi II.

Do jego najgłośniejszych przedsięwzięć należały:

koncert z okazji 20‑lecia pontyfikatu Jana Pawła II (18 października 1998 r.), transmitowany przez TV Polonia;

koncert w setną rocznicę urodzin prymasa Stefana Wyszyńskiego (Boston, 14 października 2001 r.), w którym wzięło udział ponad 600 artystów;

liczne koncerty jubileuszowe i okolicznościowe organizowane w Brzegu, Krakowie, Wilnie i Nowym Jorku;

koncerty pamięci ofiar zbrodni katyńskiej oraz wydarzenia poświęcone św. Maksymilianowi Marii Kolbemu.

Jan Milun występował również jako baryton, m.in. wykonując utwór „O Panie, Któryś jest na niebie” podczas koncertu dedykowanego kardynałowi Stefanowi Wyszyńskiemu.

Działalność na rzecz Brzegu i regionu


Pomimo emigracji Milun utrzymywał żywe związki z rodzinnym Brzegiem. Wielokrotnie angażował się w organizację wydarzeń muzycznych w mieście, zwłaszcza tych związanych z pontyfikatem Jana Pawła II. Szczególne znaczenie miały dwa koncerty transmitowane przez Telewizję Polonia, które przyczyniły się do promocji Brzegu na arenie międzynarodowej.

Wyróżnienia i odznaczenia


Za swoją działalność artystyczną, organizacyjną i patriotyczną Jan Milun otrzymał liczne wyróżnienia. Wśród nich znajdują się:

Medal Jerzego Waszyngtona – za krzewienie kultury polskiej w Ameryce,

medal „Zasłużony dla Kultury Polskiej” – przyznany przez Ministerstwo Kultury RP,

odznaka „Miecze Hallerowskie” – nadana przez Armię Polską we Francji (1996),

wyróżnienie przewodniczącego Senatu Stanów Zjednoczonych (1998).

Śmierć i pamięć


Jan Milun zmarł 24 czerwca 2014 roku w Chelsea w USA. Został pochowany w Brzegu – mieście, które stanowiło ważne miejsce jego biografii i które wielokrotnie promował swoją działalnością. Pozostaje w pamięci jako niestrudzony mecenas kultury muzycznej oraz jeden z najważniejszych organizatorów życia kulturalnego Polonii.

Zakończenie


Działalność Jana Miluna stanowi ważny fragment historii regionu oraz polskiej kultury emigracyjnej. Jego dorobek artystyczny, organizacyjny i patriotyczny sprawia, że należy do grona postaci zasługujących na trwałe miejsce w lokalnej pamięci i w regionalnych opracowaniach historycznych.

 Zobacz więcej



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

1946 r. - wspomnienia ucznia szkoły muzycznej

  Niepozorna podróż dwunastoletniego chłopca z Krakowa do powojennego Brzegu stała się początkiem niezwykłej muzycznej drogi. Jerzy Skuciński wraca we wspomnieniach do narodzin Państwowej Szkoły Muzycznej I st. im. Józefa Elsnera w Brzegu oraz barwnego życia w mieście odbudowującym się z wojennych zgliszcz. To opowieść o ludziach, pasji, akcentach, obyczajach i o… fabryce fortepianów. My, szkoła muzyczna i Fabryka Fortepianów  Ze wspomnień Jerzego Skucińskiego opublikowanych na łamach tygodnika lokalnego " Kurier Brzeski ".   Mój skromny wkład w historyczny udział tworzenia „łańcuszką” szkolnej więzi, tamtych trudnych lat rozpocząłem w Krakowie. Pierwsze kroki edukacji muzycznej, związane były z grodem wawelskim, gdy w 1946 r., z „Dzikiego Zachodu” jak to mówiono ówcześnie, ojciec przywiózł dla mnie pianino „BAYERA” firmy berlińskiej. Klawisze były żółte z kości słoniowej, ale płyta była metalowa. Stary instrument posłużył do pierwszych ćwiczeń, mozolnych. Nauczycielem by...

Maj 1966 - film dokumentalny

Wypadki brzeskie - film dokumentalny W tym roku obchodzimy 60. rocznicę dramatycznych wydarzeń, kiedy władze komunistyczne brutalnie spacyfikowały mieszkańców broniących swoich księży, wracamy do historii „Czarnego Czwartku”. 26 maja 1966 r. na Placu Zamkowym zebrały się tysiące brzeżan. Odpowiedzią władz było ZOMO, gaz łzawiący, pobicia i masowe aresztowania. W wydarzeniach ucierpiały kobiety, dzieci i przypadkowi przechodnie. To była jedna z największych akcji ZOMO w Polsce między 1956 a 1968 rokiem. Dopiero po 40 latach miasto mogło oficjalnie uczcić pamięć o tamtym sprzeciwie wobec przemocy i represji. ✨ Pamiętamy o tych, którzy stanęli w obronie Kościoła i swojej godności.

Książę Jerzy II – renesansowy władca, reformator i mecenas

Na tle innych przedstawicieli dynastii piastowskiej postać Jerzego II jawi się jako jedna z najbardziej interesujących i wszechstronnych. Jego otwarty umysł, zamiłowanie do piękna, a także niezwykła aktywność gospodarcza i polityczna sprawiły, że księstwo legnicko‑brzeskie weszło w okres wyjątkowego rozwoju. Charakter księcia, łączący romantyczne upodobania z pragmatyzmem administratora, zaowocował licznymi osiągnięciami, które odcisnęły trwały ślad na historii Śląska. Bibliofil, rycerz, kolekcjoner W gabinecie Jerzego II znajdowały się cenne druki, świadczące o jego wyrafinowanych zainteresowaniach. Obok wierszowanego romansu Weiss Kunig (1517), opartego na autobiograficznych wątkach Maksymiliana I, przechowywano jego wcześniejszą wersję Tojerdang (1514). Na półkach widniały również zbiory mów łacińskich, europejskie kroniki, poezja oraz genealogie rodów panujących z bogato zdobionymi portretami. Książę kolekcjonował także militaria: pancerze, miecze i ozdobne pistolety. W zwierzyńc...